SON LEJYON
Efsane, bu karanlık tepelerin,
ve aynı bu gök kubbenin altında başladı.
Fatih Julius Sezar için dövülmüş, büyük güce sahip...
bir kılıca ait hikayeler...
Bu silah yıllar boyunca babadan oğla geçirilip...
en sonunda Sezar'ın en son asil torunu...
İmparator Tiberius'a kadar gelmişti.
Ölümüyle birlikte, kılıç kötü adamların eline düşmesin diye saklandı.
Nesiller boyunca, gizli bir yerde,...
üzerinde, "Sezar'ın bakışları üstündedir" yazan...
bir Pentagram işaretinin altında saklandı.
Ben, Britanya doğumlu Ambrosinus,...
onu arayan bir sürü insandan biriydim.
Haksızlığın hüküm sürdüğü zamanlarda, tüm hayatımı o kılıcı...
ve onu kullanabilecek dürüst adamı bulmaya adadım.
Neredeyse kıtanın sonuna kadar...
Dünya'nın neredeyse yarısını yöneten bir İmparatorluğun kalbine kadar gittim.
Artık tehdit altındaki Roma, sınırlarını korumak için...
en cesur ve en iyi askerlerini geri çağırıyordu.
Evde olmak güzel Komutan.
Bunu mu giymem gerekiyor?
Bunu nasıl giyeceğimi bile hatırlayamıyorum.
Neden benim gelmem istendi? Neden ben?
Çünkü sana güveniyorlar, sen gerçek bir Romalısın.
Ayrıca, en şerefli görev, yeni Sezar'ı korumakmış.
Afrika'yı 10 yıl boyunca, onlar için elimde tuttum,
savaş alanlarında yaşlandım, iyi adamlar kaybettim.
Peki ne için? - Bizler askeriz, Aurelius.
Kararları politikacılar verir.
Aynı frengi gibi uzak durman gereken iki tip adam vardır.
Politikacılar ve filozoflar.
İskenderiye'de hırsızların çalarken kullandığı eli keserler.
Hayır, lütfen.
El gidince ölüp ölmemene karar vermek, Tanrılara kalır.
Çoğu ölür.
Batiatus.
Onu dışarı götür ve ortalığı iyice pislet, her taraf kana bulansın.
- Bu da kim? - Bir hırsız.
- Ne olabilirdi ki? - Ben hırsız değilim.
Senindir koca adam.
Bir el mi, ki el mi Komutan?
Sadece bir.
Hayır, bırakın gideyim, onu çalmaya gelmedim, yemin ederim.
- Size söz veriyorum. - Senin sözün mü?
Sen...
bir sokak çocuğu, bir hırsız, nasıl sözünün eri bir adam olabilirsin?
Sadece ona bakmak istemiştim.
Ben Aurelianus Caius Antonius, Roma vatandaşı ve İmparatorluk Muhafızlarının Komutanı.
Sana soruyorum, bana yalan mı söylüyorsun?
Sana yalan söylemem.
10 yıl sonra gel evlat.
Sana kendi kılıcını veririm.
Şimdi kaybol buradan.
Bir değerli düşman daha mağlup edildi galiba Komutan?
Romalı askerlerin bir çocuğa böyle davrandığını görmek çok acı.
- Sen de kimsin? - Ben,
küçük düşürülmenin hem bir çocuk, hem de bir yetişkin için bile...
kötü bir hoca olduğunu bilen biriyim. - Bir filozof kokusu alıyorum.
Sen iyi misin?
- Çocuğu al ve git. - Her şeyin bir zamanı var.
Sana, "git" dedi yaşlı adam.
Bir filozoftan fazlasıymış galiba.
Bunu nasıl yaptı?
Yemekte ne zaman kaz yesek, hep aynı numarayı yapıyorsun.
Sevgili evladım, bunu daha önce de yaptım mı?
Ve yardımına da ihtiyacım yoktu.
Bu arada, Yunanca dersinizi kaçırdınız.
Nasıl oldu da, bana kavga edebildiğini hiç anlatmadın?
Çıkın buradan, ikiniz de! Gidin, gidin!
Bırakın geçsinler.
- Odoacer. - Prestis.
10 yıl boyunca Roma'yı destekledim. 10 yıl!
- Bu kim? - Savaşçılarım sizinkilerle sırt sırta...
- Galyalıların Komutanı. - ...çarpıştı, ve şimdi...
buradayım, karşılığını almak için. - Peki bu karşılık neymiş General?
Tüm İtalya'nın üçte biri.
- Şaka yaptığımı mı sanıyorsun? - Bu doğru mu?...
Böyle bir ittifak yaptın mı? - Hayır.
Benim olmayan bir şeyi nasıl söz verebilirim ki?
İtalya’nın üçte biri.
Böylece ittifak devam eder ve yeni Sezar'da...
ondan öncekiler gibi tahtından düşmez.
Ben sana zaten aldığın ödülden fazlasını vaat etmedim.
Senin boyun fazla uzamış Arestes,
kimin omuzlarına bastığını unutmuşsun.
Romulus, nerelerdeydin?
Seni her yerde aradık.
Ambrosinus, onu muhafız almadan mı dışarı götürdün?
- Tehlikeleri biliyorsun. - Güzel bir sabahtı...
yürüyüşe çıktık, hiçbir şey olmadı. - Yürüyüş mü?
Kralım, Constantinople'dan elçi geldi.
Hoş geldiniz ekselansları.
Şehir bizimdir.
Hükümdarlığınızın beni, Roma ve hükmettiği yerlerin...
tek hükümdarı olarak tanımasını istiyorum.
Benim Hükümdarım, Constantinople'da.
Ben onun gözleri ve kulaklarıyım.
Ama onun adına konuşamam.
O zaman git ve ondan cevabını talep et.
Efendim.
Aurelius. Su getir.
Çocuk, Sezar?
- Yaşıyor mu? - Onu bulamadım.
Annesi ve babası katledildi, aynı adamlarım gibi!
Bu nasıl oldu?
Adamlarından bazılarının kurtulduğunu biliyorum.
Vatrenos tutsak alınmış, belki onunla birileri daha olabilir, ama…
idam edilecekler.
Odoacer'a karşı durmaya niyetlenenlere örnek olsun diye!
Gel bana.
O kadar insan senin yüzünden mi öldü?
Ne masum bir yüz!
Damarlarında Sezar'ın kanı akıyor.
Şu Wulfila, o senden korkmam gerektiğini düşünüyor.
Bu doğru mu?
O kanı taşıyan en son kişi, işini şimdi bitirirsek...
eski Roma ölecek, ve hükmeden biz olacağız!
Biz? Biz mi hükmedeceğiz?
Dikkatli ol Wulfila... Bazen dilin, beyninin önünde gidiyor.
Ne görüyorsun evlat?
Senden korkmalı mıyım?
Sezar neden öyle davransın, efendim?
"Sezar neden öyle davransın?"
Belki de Wulfila haklıdır.
Belki de burada, şimdi bitirmeliyim.
Kendini görebiliyor musun?
Yüzünü görebiliyor musun?
Ne görüyorsun?
Bir çocuk mu görüyorsun, yoksa bir Sezar mı?
- Ben... - Söyle bana.
Bir Sezar görüyorum, ben Sezar'ım.
Yanlış cevap.
Onu götür ve gırtlağını kes.
Bu çok büyük bir hata olur Lord Odoacer.
- Sen de kimsin? - Çocuğu öldürürsen...
bir şehit yaratırsın ve Sezar'ın hayaleti peşini hiç bırakmaz.
- Öyle mi? - İşaretleri okusana.
- Ne işareti? - Kehanet, sakın yanılma, Odoacer.
Eğer bir şey duyacaksan, bunu duy.
Bu odada olacaklar, tüm imparatorlukta yankılanacaktır.
Şehir belki kanla kazanılabilir,
ama ona hükmetmek için uzgörüş gerekir. - Tüm imparatorluklar kanla inşa edilir.
İnsanlar seni yargılayacaktır.
İnsanlar, hayatta kaldıkları için Tanrılara şükredecek...
ve yeni efendilerine hizmet edeceklerdir. Sana...
kim olduğunu sormuştum?
Romalı bir çocuktan onu katledecek kadar çok korkan...
bir lidere saygı gösterecekler midir?
Belki de oğlan, canlı olarak, ölü olduğundan daha yararlıdır.
Bir aptal gibi görünmek mi istiyorsun? İkisini de öldürsene!
Aptal!
Senin gelecek için en iyi umudun, sessiz kalmanda yatıyor!
Bana elini ver.
Sana, kim olduğunu soruyorum.
Pek çok isimle tanınırım.
- Aynı bir hırsız gibi - Burada bana Ambrosinus derler.
Çocuk, Capri adasındaki kaleye götürülecek.
Sen, sen onun gardiyanı olacaksın. Bu, senin ödülün.
Ben söyleyinceye kadar ona hiçbir zarar gelmeyecek.
Saçının bir teline bile. Beni anladın mı?
Ve bunu da alın.
Ona güvenmiyorum.
Burada biri var.
Nerede?
- Lütfen. - Bekle Aurelius, bu adamı tanıyorum.
Doğu İmparatorluğu adına konuşuyor.
Oğlan hayatta mı?
Onu gördüm, zincire vurulmuştu. Capri adasına götürdüler.
Onu bulacağım, geri getireceğim.
Capri'den mi? Bu imkansız. Orası bir ada, doğal bir kale.
- Adamlarıma ihtiyacım var. - Uzun yıllardır müttefikiz Senatör.
Sezar'ınızı kurtarın. İmparatorum ona...
Roma'ya güvenle döneceği zamana kadar, Sığınma tanıyacaktır.
6 gün sonra Sanamon'da, sahilde buluşacağız.
Eğer oğlanı getirirsen, onu Doğu'ya götürecek bir tekne olacak.
6 gün o zaman.
- Son nefese kadar. - Son nefese kadar.
- Bu da ne? - Elçinin muhafızlarından biri.
Adamlarını kurtarmak için yardıma ihtiyacın olacak.
Bu insanlar müttefikimiz, kullan onları.
Beni takip et.
Benim esirimmiş gibi davran. İşaret verdiğimde, kaçmaya çalış.
Sana söylediklerimi anladın mı?
Sadece dediklerimi yap, daha fazlasını değil!
Hazırla kendini.
Durun.
Bir mahkum daha.
Bunun kafasını Roma'ya geri götürmeliyim.
Odoacer'i öldürmek için yollanan bir suikastçı.
Yakalayın onu!
Ambrosinus, onlarla birlikte olmak istiyorum.
Annem ve babamla olmak istiyorum.
Onlarlasın zaten.
Kalbinde yaşamaya devam ediyorlar.
Onları göremiyorsun,
ama bu sen bir odadayken, onların yan odada olması gibi bir şey.
- Ben de ölmeliydim. - Bu senin kaderinde yoktu.
Benim bir kaderim bile yok.
Yaşayan her varlığın bir kaderi vardır, bundan emin ol.
Ama ortalık karardığında ve yolu görmek zorlaştığında...
Şey...
en azından ben varım.
hiç yoktan iyidir.
Cambert, yenildik.
Biliyordum, bunun bir numara olduğunu biliyordum.
Bu bizim kaderimiz mi?
Hayatımızın sonuna kadar mahkum kalmak mı?
İnancını kaybetme. Bu, her şeyin arkasındaki tek amaçtır.
Nerede şimdi?
Galyalılardan hiç iz yok.
Ama yine de nehrin yakınında kalmalıyız.
- Nehir mi, evet. - Tüm yolda izciler var.
- Anlaştık. O zaman biz... - Mira.
Evet. Ne?
Benim adım, Mira.
İşte senin teknen. Bunu nasıl yapmayı düşünüyorsun?
Eğer hepimiz inersek, korkup, biz daha yanına yaklaşamadan kaçacaktır.
Burada bekleyin.
O bir kadınmış.
Bu kale...
Büyük İmparator Tiberius'a bir saray olarak inşa edilmişti.
Tarih ondan çok haysiyet ve mevki sahibi bir adam olarak bahseder.
İkisi de sana miras kaldı.
Demek ki hapishanem atalarım tarafından inşa edilmiş.
Evet, bir hapishane.
Susadın mı evlat? Hadi, iç.
İç.
Bana hakaret etmeye cesaret ettin.
Aşağıya uzun bir yol var.
Öğrenmen için daha kaç parmak kaybetmen gerekiyor?
Senin geleceğin bu çocuğun ellerinde. Efendin Odoacer'in ki de öyle.
Bu çocuğu kayalara atarsan, arkasından sen de gidersin.
Zamanı geldiğinde, evlat...
seni anne ve babanın yanına yollayacağım.
Sen.
Odoacer senin hakkında hiçbir şey söylemedi.
Asın onu.
Tutun.
Bu da ne?
Sen bir çeşit rahip misin, büyücü mü?
Sadece gerçeğin peşinde biriyim, sen bunu asla anlamazsın.
Kaldırın.
- Yukarı çıkmak ne kadar sürer? - Bir saat. İnmesi çok daha hızlı olur.
Yanımıza alabileceğimiz kadar az şey ve de ip alalım. Sen teknede kal.
- Bana ihtiyacın olabilir. - Hayır.
Pentagram, elbette, elbette...
Yer burası, kılıç.
Tiberius onu buraya getirmiş olmalı.
Ve oğlan onu bulacak... Romulus.
- Ambrosinus. - Tapınağa git.
Atan, Julius Sezar'ı ara. Senin için bir şeyi koruyor.
Sezar'ın bakışlarının altına bak.
Elbette, elbette.
Sezar'ın bakışları altında.
Sana teknede kalmanı söylemiştim.
Yardımıma ihtiyacın olacak.
Emirlerime uymayan bir askere ne olur biliyor musun?
Adamların çok yavaş.
Gözden uzak dur.
Neden bu riski alıyorsun?
Ben İmparatoruma hizmet ediyorum.
Ülkelerimiz müttefik olduğu için, ben de sizinleyim.
Savaşmayı nerede öğrendin?
Ben Kerla'dan geliyorum, Hindistan'ın güneyinden.
Bize atalarımız gibi dövüşmeyi öğreniriz.
Buna, Kalarippayattu denir. 14 yaşındayken, 7. seviyeye ulaşmıştım.
- Toplam kaç seviye vardı? - Yedi.
Tüm gün konuşacak mıyız, yoksa tırmanacak mıyız?
Julius Sezar.
"Bir yüzü savunmak, diğeri mağlup etmek için"
"Britanya'da, kaderi hükmetmek olanın elleri için dövüldüm."
Senin için bir işim var.
Bana o kılıcı ver.
Ver onu bana!
Sen.
Bir İmparatoru kurtarmak için sadece iki kişi mi?
- Diğerleri de geliyor. - Sezar.
Tapınak.
Senindir.
Romulus.
Kılıcı bulmuşsun evlat.
İmparatoru kurtarın.
Kılıca sahip ol.
Bu taraftan.
Götür onları, onları götür dedim.
Ben hallederim.
Batiatus...
senindir.
Gidelim. Bu taraftan!
Oğlanı götürün buradan.
Romalı.
Oğlan nerede?
Aşağıda, diğerleriyle birlikte güvende.
Haklıymışsın Batiatus, aşağıya iniş çok daha hızlıymış.
"Bir yüzü savunmak, diğeri mağlup etmek için."
"Britanya'da, kaderi hükmetmek olanın elleri için dövüldüm."
Sezar'ın kılıcı.
O kadar güçlü olmasının nedeni buydu.
Britanya.
Adamları topla!
Bir "fatih" için yapıldı.
Julius Sezar için.
Gaius Julius Sezar ve kılıcı Sis Caliburn.
Ağırlığını bir hisset.
Bu kılıç, bir kehanet taşır.
Üzerinde yazılı bir şeyler gördün mü?
O zaman bilmen gereken her şeyi biliyorsun demektir.
Al onu.
Bu senin.
Hoş geldiniz Sezar.
Aurelius, hepiniz hoş geldiniz.
Çadırda yiyecek ve içecek bir şeyler var.
Konuşmalıyız, sadece sen ve ben.
Artık güvendesin.
Doğu İmparatorluğuna, Constantinople'a götürüleceksin.
Orada güvende olacaksın.
Elçinin Constantinople'dan duyduklarına bakılırsa,
İmparator çocuğa sığınma vermeyecekmiş.
Odoacer'la ters düşüp, onu rencide etmeyecekmiş.
Gittiğiniz gün, Roma'daki tüm garnizonlar Odoacer'a bağlılıklarını ilan ettiler.
Artık geri kalan tüm komutanlar da, Galyalılarla birlik olduklarını söylüyorlar.
Sahada başkaları da olmalı.
Peki ya 9. Lejyon?
9. Lejyon Kuzeyde bir yerlerde...
taa Britanya'da. Tüm bildiğimiz, Britanya'nın denize gömüldüğü.
Hızlı hareket etmeliyiz, bana adam bulabilir misin?
Evet, rütbeni koruyabilirsin, yeni bir orduya da komuta edebilirsin.
Tamam. Hemen yap o zaman. Eğer şimdi toparlanabilirsem, o işgalcileri--
- O olmaz Aurelius, onu yapamam. - Neden? Senin neyin var Nestor?
- Odoacer sadece bir barbar değil... - Öyle mi?
Hayır, o artık bir politikacı, hem de çok parlak bir politikacı.
- Artık Senato da onun yanında. - Senatonun ne kadarı?
Olayları oldukları gibi görmek zorundayız.
Sen de onlarlasın.
Zaman içinde, belki Odoacer'a meydan okuyabiliriz, ama şimdi değil.
Peki, bana bu orduyu verdiniz dersek, Senatör...
karşılığında ne istersiniz?
- Çocuğu. - Sezar demek istiyorsun galiba.
Sezar, geçmişten gelen bir kelime, artık Sezar falan kalmadı.
Atları hazırla.
Tekne nerede?
Sana, atları hazırla dedim.
İmparator'u Constantinople'a götürecek tekne nerede?
Sana bir emir vermiştim, neydi o?
Atları hazırlayacaktım.
Yap hadi.
Sen bir askersin Aurelius, politikayı bana bırak.
Bu bir emirdir, çocuktan vazgeç.
İmparator olmadan, umut da olmaz.
O zaman, onlar seni avlayana kadar bir köpek gibi kaçacaksın.
Komutan.
İşte çocuk, çocuk!
Durun yoldaşlar, hepimiz Romalıyız.
Anlamıyorsun Aurelius, bunu yapmak zorundaydım.
Aurelius, dostum, eğer beni biraz olsun sevdiysen...
Dostluk adına.
Doğu İmparatorluğu artık Galyalılardan yana olduğu için,
Constantinople'da sığınma şansımız da yok.
Burada ve Germanya'da da yok.
Nereye gideceğiz o zaman?
9. Lejyon Britanya'da. Tek yol o.
Kuzeye, onları bulmaya.
Bu senin savaşın değil.
Gitmekte özgürsün.
Gitmek mi? Nereye gideyim? Kutsal yeminimi çiğnedim.
Komutanımı öldürdüm, artık sizler gibiyim. Benim bir ülkem yok.
Benim yolum, sizin yolunuz.
Komutan, gideceğimiz yerin kararını vermek size düşmez.
Sezar.
Kuzeye gidiyoruz, Britanya'ya.
Bu sıradağların ardında, Galya var.
Önümüzdeki dolunayda, Britanya'da olacağız.
Benim sevgili Britanyam.
Yaşayan kimse yok Komutan.
Burada atlar var.
Bunca yıldan sonra, bunlar hala olmaya devam ediyor.
Bunu kim yapmış olabilir?
Sadece tek bir adam.
Onun adı Vortgyn.
Bu yer neresi?
Adrian'ın duvarları, İmparatorluğun en son kalesi.
Roma kanunlarının ve düzeninin bir anıtı.
9. Lejyon.
Onları bulduk.
Bakın.
Ejder. Bir zamanlar buradaymışlar.
9.Lejyon nerede yaşlı adam?
Burası senin ülken, neler oldu burada?
Burası İmparatorluğun bittiği yer Dimitrius. Bu duvardan başka hiçbir şey kalmamış.
Buraya sadece hayalet bir lejyon uğruna gelmişiz.
Roma'da kalmalıydık.
O da umutsuz bir hareket olurdu. Bunu biliyor olmalı.
Daha önce de umutsuz çatışmalara girdi.
Ve sen de onun yanında yer aldın.
Ne zaman ve nerede olursa olsun.
Çiftçiye benziyorlar.
Kimsiniz?
Ben Aurelianus Antonius, Asil ve Muzaffer.
Bunlar da adamlarım.
Ben de Kustonnin, ve bunlar da benimkiler.
Ben Roma ordusunun 9. Lejyonunu arıyorum.
Onlar için neden bu kadar uzağa geldiniz?
Roma düştü.
Burada neler oldu?
Ejder Lejyonu artık yok.
1000 kişiden de fazla gücünüz vardı. Sizi kim yenebildi?
Kustonnin, hemşerilerim nerede?
Komutan, ben Flavios Constantinos Marcellos.
9. Lejyonun General'i.
Roma bizi yüzüstü bıraktı. Bazıları savaşmaya Galya'ya gitti.
Ailesi olanlar, burada kaldılar.
Gördüğünüz gibi artık Keltler gibi yaşıyoruz. Burada yepyeni bir nesil var.
Yıkılmış köyler gördük, katledilmiş insanlar.
Vortgyn, Andrea Kralı.
Güneydeki Krallıkları ele geçirdi, şimdi de tüm Britanya'ya hükmetmek istiyor.
Ona tehdit oluşturmadığımız için şu ana kadar bize dokunmadı.
Ve bizim basit çiftçiler olduğumuzu biliyor. Gel.
Lord Vortgyn'e, Anglealıların Fatih'ine selam getirdik.
Britanya'nın dürüst hükümdarına!
Bir çocuk var.
Çocuk mu?
Çocuk bir kılıç taşıyor, kılıç da bir kehanet.
"Bir yüzü savunmak, diğeri mağlup etmek için"
"Britanya'da, kaderi-- - "hükmetmek olanın elleri için dövüldüm."
Bunu biliyorsunuz.
Ona bir çocuğun sahip olduğunu söyledin. Nerede bu çocuk?
Burada, Britanya'da.
Tüm hayatım boyunca bunu bekledim.
- Lord Vortgyn, kılıcın sahibi-- - Kaderi hükmetmek olanın elleri!
Bu...
o el, işte bu.
O zaman ben de çocuğu ve ona eşlik eden adamı alırım.
Bu adam...
bana ondan bahset...
Çocuğun öğretmeni, bir rahibe benziyor, Romalı değil. Belki Galyalı belki de buralı.
Göğsünde kılıç şeklinde bir yara izi taşıyor.
- Bunun gibi mi? - Aynısından.
Kılıca sahip olduğumda, çocuğu sana hediye ederim.
Peki ya adam?
O adam, benim.
Bu kılıç, yıldızlardan Dünya’ya düşen...
bir yanar taştan dövülmüştür.
Kim gecenin karanlığında gökyüzünde öyle bir şey gördü?
O zaman, sen, sen, sen ve sen...
anlattıklarımın doğru olduğunu biliyorsunuz.
Dünya'ya düşen bu ateş taşı...
dağın karları içinde soğumuş ve demire dönüşmüştü.
Orada usta bir demirci ustası Calibian tarafından bulunmuş.
Demirci demiri, ocağında tam 3 gün,...
3 gece hiç durmadan, sıcak alevlerin karşısında...
hiçbir şey içmeden ve de yemeden çekiçlemiş durmuş.
Kılıcın kesici kısmına bir aslanın kanıyla kıvam vermiş.
Ve buraya bakın.
Sapına Pentagram'ı işlemiş. Bizim, inanç ve doğruluk sembolümüz.
Yani, bu kılıcı tutan ve inancı olan her kimse...
bir amaca, sadece tek bir amaca hizmet eder.
Doğruluğa.
Elinize tekrar silahlarınızı alır mısınız? İmparatorla birlikte?
İmparatorumuzu ölüme kadar korumaya hepimiz and içtik.
Ama Galyalılara karşı gelmek, bunun için bir mucize gerekir.
Onlar için her şey çok basit.
Birbirlerinden hoşlanıyorlar ve bunu göstermekten de korkmuyorlar.
Sen beni nasıl buluyorsun Aurelius?
İyi bir savaşçısın.
Arada sırada, bazen, gardını düşürüyorsun.
Göster bana.
Beni böyle mi görüyorsun? Bir savaşçı olarak mı?
Kendine has bir güzelliğin var.
Böyle bir tutkuyla Komutan, çok fazla kalp kırmış olmalısınız.
Yavaşlıyorsun.
Yaşlandığın için olmalı.
Saldırıların önceden kestirilebiliyor.
Eee...
- Nerem savunmasız kaldı? - Buran.
Hiç fena değil.
Bu yeri biliyor musun?
Bir zamanlar, evet, iyi biliyordum.
Burası, hayatlarını kılıcın sırrına adayanların tapınağı.
Sen burada mı yaşıyordun Ambrosinus?
Bu, bana burada yapıldı, Vortgyn tarafından.
Nerede o?
Kılıcın gücünü kendisi için istiyordu.
Ama sır sadece doğru adama verilebilirdi.
O dakikada, öyle ya da böyle...
ikimizin de hayatını sonsuza kadar damgalamış oldu.
Pentagram, kılıçtakiyle aynı.
Kehaneti hatırlıyor musun?
"Britanya'da, kaderi hükmetmek olanın elleri için dövüldüm."
Kılıcı aramak için Britanya'dan ayrıldım ve seni buldum.
Ve sen de, onun üzerinde yazanları okudun.
Ama ben İmparatorluğu olmayan bir Sezar'ım. Kehaneti nasıl gerçekleştirebilirim?
Sana hiçbir şey öğretemedim mi?
Kehanet, bir inanç işidir.
Bizler, inancın bekçileriyiz.
Ne düşünüyorsun Aurelius?
Bunun için kılıcını gömer miydin?
Bir eve, sığıra sahip olmak, hatta kilo almak için?
Bu bittiğinde, belki o zaman.
Üşüdüm.
Evet ufaklık.
Senden insanlarına geri dönmeni...
ve benim için bir mesaj taşımanı istiyorum.
Uzak diyarlardan gelen bir arkadaşın var.
Onu bırakmak zorundalar. Bak.
Demircinin ailesi.
Bu, Vortgyn'in işi.
- Lütfen, beni öldürmelerine izin verme! - Hayır, hayır, hayır...
- Öldürecekler. - Seni öldürmeyecekler.
Öldürecekler, hem de hepimizi. Eğer onlara...
onu vermezsek.
Romulus.
Çocuk. O önemli biri.
O, Romulus Augusto Cesar.
Neden biz Aurelius? Neden bize geldiniz?
Bugün karımı ve iki oğlumu kaybettim.
Ve intikam almak istiyorum.
Ama acı gerçek şu ki, eğer Vortgyn'e karşı gelirsek,
pek çok kişi daha ölecek, hepiniz de tüm aileniz.
Bu intikam değil, intihar.
Çocuk gitmeli, ve onunla birlikte gelenler de gitmeli.
Bu bizim savaşımız değil.
- Bir de Aurelius'u dinleyelim. - Onun adına ben konuşacağım.
Size anlatılan her şey doğru. Ben Sezar'ım.
Buraya sizin sadakatiniz için geldik.
Ama Roma size sadık olmamış.
Benim Vortgyn'e teslim olmam daha çok hayatı kurataracaksa, doğrusu bu demektir.
Burada verilecek karar, benim kaderim olacak.
Biz ne yapıyoruz? O bizim İmparatorumuz.
Bir gün, buna karar verecek. Son bir savaş.
Şafakta, adamlarımla birlikte savaşmak için kaleye gidiyorum.
Yanımızda yer alan herkes, bizim kardeşimizdir.
Yer almayanlar da, geride kardeşlerimiz olarak kalacaktır.
Hepinizi selamlıyorum.
Çok yaşa Sezar.
Bunca yıl boyunca silahlarını saklamışsın.
10 yıl çiftçilik yapmak, sana savaşacak bir neden veriyor.
20 yıl lejyonerlik yapmak da, sana o güne hazır olmayı öğretiyor.
İyi adam.
- Bu erkek kardeşim için yapılmıştı. - Onun ihtiyacı yok mu?
O günden bu yana çok büyüdü.
Yarın hepimiz ölürsek Ambrosinus, kehanet ne olacak?
İşte bu, inancımızın bir sınavı, ve bizler inancın bekçileriyiz.
Biz ateşi canlı tutanlarız.
Daha sonra olacaklar...
bizim için önemli değil.
Eğer yarını görecek kadar yaşayamazsak,
Bizi hiçbir şey ayıramayacak.
Komutan.
Bir zamanlar kılıcınızı alan çocuk,
şimdi size bir takas teklif ederse, ne yaparsınız?
Onu hakkıyla kullanır ve onunla Sezar'ı selamlardım.
Nerede olursan ol, sen Sezar'sın!
Bunu hep hatırla.
Dostlarım...
hepimiz bunun gibi bir çok sabah gördük.
Son defa görüp görmediğimizi bilmeden, hepimiz güneşin doğuşunu izledik.
Çocukluktan yeni çıkmış bazı yoldaşlarım, ilk savaşlarında tir tir titriyordu.
- Soğuk bir sabahtı Komutan. - Evet öyleydi, Dimitrius.
Ve sizler, 9. Lejyonun askerleri, hepimiz...
Atalarımızın yarattığı İmparatorluk uğruna savaştık,
ve hep beraber, o İmparatorluğun toza dönüşmesini izledik.
Onun düşüşüyle, iki dost kaybettik.
En kötü anlarda ben bile...
savaşacak hiçbir şeyin kalmadığına inanır olmuştum,
Ama diğerlerinin bilgeliği bana gösterdi ki...
girilecek son bir savaş daha var. Tiranlığa karşı...
masumları katledenlere karşı. Hadi, son nefesimize kadar...
Britanya adasını, onun kalbini ve ruhunu çalmaya kalkanlara karşı savunalım!
Böylece bizden sonra gelenler...
Bir Roma kılıcına ve bir Romalı kalbine sahip,
Romalı bir askerin gerçekten de var olduğunu daima hatırlasınlar!
- Çok yaşa Sezar! - Çok yaşa Sezar!
Komutan.
Kapıyı sağlama alın.
Ne kadarlar?
1000 belki biraz daha fazla. Düşündüğüm kadar da çok değiller.
Siz ikiniz duvardan sorumlusunuz. Brutius, sen okçuları komuta et.
Herkes yerlerine! Düşman yaklaşıyor!
Okçular!
Gerin!
Hücum!
Vortgyn sana... ateşi veriyorum!
Nişan al! Bırak!
Büyücü. Bir büyücüleri var.
Ateş.
O bir büyücü değil. O kılıcın bekçisi.
Bana yakın dur.
Kapı dayanmayacak. Dikkat edin!
Bana Sezar'ın kılıcını getirin!
Hiçbir şey, hiçbir şey olmayacak.
Çok fazla eski dost. Hiç şansımız yok.
Geliyorlar.
Dokuzuncu Lejyon geldi, savaş işte şimdi başlıyor.
Son nefese kadar.
Romulus, Romulus.
Ülkeme ne yaptın?
Britanya'ma ne yaptın? Cehennemde yan!
Durun...
Tiran Vortgyn, öldü!
Romulus.
Bu annem için.
Ve de babam için.
Aurelius.
Aurelius, kıpırdama.
Bir ejder gibi savaştın.
Sen de bir ejderin oğlu gibi savaştın.
Beni korumaya yemin etmiştin.
Son nefese kadar.
Seni bu görevden azlettim mi?
O zaman yaşa, Aurelius Antonius.
Ve sizler, benim son lejyonum...
bugün büyük bir zafer kazandınız, Ve şimdi, ben diyorum ki:...
artık daha fazla kan yok!
Artık savaş yok!
İşte bu, son Romalıların burada, Britanya'da nasıl bir yuva bulduklarının...
ve yıllarca süren kargaşadan sonra barışı getirmelerinin hikayesi.
Komutan Aurelius'a ne oldu?
Hayatta kaldı, savaşçı Mira'yı eş olarak aldı,
- Ya Romulus? - Onu kendi çocukları gibi büyüttüler.
Bilge bir hükümdar olarak yetişti.
Bir Kelt adı aldı.
Ejder'in Oğlu. Hendragon.
Hendragon? Bu benim babam.
Küçük kız, Egrein'i hatırlıyor musun?
Onunla evlendi. - Annemle mi?
Ve Ambrosinos'da gerçek ismini aldı.
Merlin.
Sen mi? Merlin, bu sadece bir hikaye. Onu sen uydurdun.
Bir efsane.
Arthur, Arthur, Arthur, sana hiç yalan söyledim mi?
Her gün.
İşte, son Lejyonun en son direnişi yaptığı yer.
Orada büyük efsaneler gerçek oldu.
Ve sen de onların kahramanı mıydın?
Elbette.
Bizler kahramanız, öyle değil mi?
Es Calibur.
...